صله رحم آقا

صله ي امام رضا عليه السلام به يك شاعر با اخلاص :

مرحوم حاج شيخ ابراهيم صاحب الزماني از مداحان مخلص و مرثيه خوانان باسوز اهل بيت عليه السلام بود او سال ها پيش از شروع درس مرحوم آيه الله حائري بنيانگذار حوزه ي علميه ي قم ،دقايقي چند روضه مي خواند و آنگاه آيت الله حائري درس خويش را آغاز مي كرد .

او داستاني شنيدني دارد كه از حضرت رضا عليه السلام براي مدح خويش صله دريافت داشته است ! خود نقل مي كرد كه يك بار مشهد مقدس مشرف شدم و مدتي در آنجا اقامت گزيدم . پولم تمام شد و كسي را هم براي رفع مشكل خويش نمي شناختم. از اين رو قصيده اي در مدح حضرت رضا عليه السلام سرودم و فكر كردم كه بروم و آن را براي توليت آستان مقدس بخوانم و صله بگيرم با اين نيت حركت كردم، اما در ميان راه به خود آمدم كه چرا نزد خود حضرت رضا عليه السلام، نروم و آن را براي وي نخوانم ؟! به همين جهت كنار ضريح رفتم و پس از استغفار و راز و نياز با خدا، قصيده ي خود را خطاب به روح بلند و ملكوتي آن حضرت خواندم و تقاضاي صله كردم .ناگاه ديدم دستي با من مصافحه نمود و يك اسكناس ده توماني در دستم نهاد . بي درنگ گفتم :<< سرورم ! اين كم است >> ده توماني ديگر داد باز هم گفتم : << كم است >> تا به هفتاد تومان كه رسيد، ديگر خجالت كشيدم تشكر كردم و از حرم بيرون آمدم .

كفش هاي خود را كه مي پوشيدم، ديدم آيه الله حاج شيخ حسنعلي تهراني، جد آيت الله مرواريد، با شتاب رسيد و فرمود :<< شيخ ابراهيم ! >> گفتم : << بفرماييد آقا !>> گفت:<<خوب با آقا حضرت رضا عليه السلام روي هم ريخته اي، برايش مدح مي گويي و صله مي گيريد. صله را به من بده >> بي معطلي پول ها را به او تقديم كردم و او يك پاكت در ازاي آن به من داد و رفت وقتي گشودم ديدم دو برابر پول صله است يعني يكصد و چهل تومان .

اي كه بر خاك حريم تو ملائك زده بوس

رشك فردوس برين گشته ز تو خطه توس

هركه آيد به گدايي به در خانه ي تو

حاش لله كه زدرگاه تو گردد مأيوس